Derde Westlandse Boekengala

Woensdagavond 27 maart was het derde Westlandse Boekengala in Westlandtheater de Naald. Te gast waren drie landelijk bekende schrijfsters: Esther Verhoef, Marieke Lucas Rijneveld en Annejet van der Zijl die werden geinterviewd door Jasper Henderson. Joia verzorgde de muziek. Vier dichters uit de streek mochten de avond wat opluisteren met poëzie rondom het thema ‘de moeder de vrouw’.

Ik was één van die dichters. Wat ik heb voorgedragen staat hieronder:

Godinnen
Vanavond mochten vier heren
poëtisch de revue passeren
als je je rijmelarij maar wijden wou
aan DE MOEDER en DE VROUW.

Gelukkig daalde de uil van Minerva op mij neer
want die vrouw schijnt veel meer
dan de Romeinse Godin van de wijsheid te zijn.
Ze bleef dan wel kinderloos,
maar is ook de moeder der poëtische creatie;
haar gevleugelde symbool bracht mij wat inspiratie.

Die oehoe stuurde me gedecideerd op visite
bij een bekende Griekse mythe:
Onwetend van zijn afkomst
werd prins Oedipus geadopteerd
door een Korinthisch koningspaar
en hij won na een aantal jaar
(en ’t per ongeluk vermoorden van zijn échte vaâr)
de hand van koningin Jocaste.
Het verraste hen beide
dat zij niet alleen de vrouw was
die hem met vier kinderen verblijdde,
maar ook hém gebaard had.
Wat ooit uit haar – lang vruchtbare – poes was ontsproten,
stak nu steeds zijn staaf tot aan zijn kloten

in diezelfde poes, van zijn moeder en zijn vrouw.
Hun beider einde zag er vrij gruwelijk uit.
En al vond Freud dit alles niet complex,
het is niet waar ik mijn twee minuutjes mee besluit.

Ik wil een andere moeder en vrouw bezingen,
ooit een bemoste bibliothecaresse in Vlissingen,
een vrouw die, in haar moedertaal, nog volop voorgelezen wordt,
haar vlotte verhalen verslonden van haver tot gort,
vol moederlijk advies, vol vrouwelijke observatie, vol pit,
die sarcastisch en ondeugend opschrijft hoe het zit.
Ik heb het uiteraard over Annie M.G. Schmidt.

Verf het hemelsblauw op elke hagelwitte muur:
Annie is de vrouw, de moeder, de godin
van de moderne, moederlandse literatuur.
Zij is en blijft mijn uil, misschien ook die van Annejet,
want zeg nou zelf: je bent toch ‘je van het’
als je een gedicht over Oedipus en psychiaters eindigt met:
“We staan met Freud op en we gaan met Freud naar bed”

Cupido

Vanavond ben ik onder andere Cupido en wordt er ook nog eens een tekst van mij op muziek van Verdi gezongen. Kijk hier voor de laatste kaarten.

Lage Landen Schrijfweek

Beste medeschrijvers,

De verwachting van dit bijzondere uitje?
Alinea’s inspiratie, schrijvers in hetzelfde schuitje,
tijd om te werken aan mijn verhalen,
om samen met mijn personages nachten door te halen.
Schrijvers die workshops
met meesterlijk inzicht doorspekken,
Plus gesprekken over structuur en spanning
met andere fantastisch gestoorde gekken.
En misschien vooral:
met elkaar in een schrijfschooltje verkeren
ook eens een ander eindeloos redigeren
en daar dan nog het meest van leren

Ik verwachtte niet
dat ik feedback zou krijgen
op dat veel te korte verhaal
en welke tekst ik ook maar wilde
of dat ik hier nu zo zou staan voor jullie allemaal.

Meer nog dan wat al die makers op de flipover stiftten
zal de eerlijkheid en openheid en kwetsbaarheid
van jullie allemaal en jullie geschriften
zich tot mijn graf in mijn geheugen griften

Elk van ons hier
is een boek
iets belangrijkers leerde
ik niet van dit bezoek

En dan de vraag waarmee deze man na deze week
zijn kostbare schrijftijd verdoet?
Verder schrijven, vol goede moed
aan dat verhaal dat ik nu al jaren hier meesleep
en zich gestaag verplaatst naar pixels en papier
Een meeslepende roman, ik voel het aan m’n water
en of het een succes wordt, dat lezen jullie later.

Vogel

Het probleem is dat je mijn hart niet hebt gebroken;
het stuitert alle kanten op bij elke glimp van jou
en botst steeds weer op de glazen muur
die jij met louter plotselinge woorden
tussen ons in getoverd hebt.
En zoals vogels die zomaar tegen ruiten vliegen
begrijpt het niet waar ik nog altijd het hoofd over breek:

 

Dat ons geluk zo kort heeft kunnen duren,
maar nog zo lang rondzingt in mijn dromen.

Jury

Geen streekdichter, wel een ‘veelbelovend’ Juryrapport:

Deze dichter heeft het in zich om verder door te groeien tot een waardig opvolger van de streekdichter. Een eigen stem waarbij opvalt dat rijm een zorgvuldig gekozen stijlmiddel is.

De jury wil deze dichter mee geven dat rijm een heel krachtig middel kan zijn in poëzie mits daarbij rekening wordt gehouden met een zekere vorm van muzikaliteit en metrum. Juist een rijmende stijl heeft hier veel baat bij en, wanneer hier te weinig aandacht voor is, kan dit de poëzie ontdoen van juist die poëtische kracht.

De onderwerpskeuze en de manier van benaderen verraadt een dichterlijke volwassenheid, die veelbelovend is.

Streekdichter?

Vanavond hoor ik of ik voor de komende twee jaar ben verkozen tot de nieuwe Westlandse Streekdichter bij het Westlands Boekengala. Zo ja, dan is hier morgen een e-book te vinden met enkele gedichten rondom het thema Natuur.

Maar komende zondag ben ik sowieso ofwel in de hoedanigheid van streekdichter ofwel als gewone dichter gratis te beluisteren in het Staelduinse bos. Van 11.00 tot 15.00 uur bent u welkom bij D’Ouwe koestal. Zitjes,  koffie, thee en limonade staan klaar. Andere leden van Schrijvers tussen de kassen zullen ook voordragen waaronder: 

• Joop Alleblas ( Poëzie)
• Gé Ansems ( Poëzie)
• Susanne van den Beukel (Proza)
• Nelleke Vollebregt ( Poëzie & Proza)
• Marijke van Geest ( Poëzie)
• Marien van den Berg ( Poëzie)
• José Van Winden (Proza)

 

De liefde volgt haar eigen weg

Er is een plekje in elk hart
waar je aan kracht en warmte wint,
want daar herstelt al wat ooit brak
tot liefde weer als nieuw begint.

Voorzichtig zei ik het hardop.
Je antwoord was geheel oprecht.
Maar misschien zei ik wel te veel;
mijn zwijgen blijft een groot gevecht.

Als liefde écht is als een roos
ben ik alleen nog maar geprikt.
De liefde volgt haar eigen weg;
als jij vertrekt, dan heb ik pech.

Maar als mijn zwijgen jou verwart,
zou dat mijn grootste zonde zijn.
Dus geef ik heel mijn hart aan jou,
of dat nu vreugde geeft of smart.

En daarom zijn mijn ogen dicht;
ik heb dit vaak genoeg gezien.
De liefde volgt haar eigen weg,
weet wat ik in jouw handen leg.

Als ik het voor het zeggen had,
zouden wij samen zijn voortaan,
maar de beslissing ligt bij jou.
Dus neem het mee of breek het gauw.

De liefde volgt haar eigen weg
en dat is alles wat ik zeg.

 

Hertaling van: And so it goes van Billy Joel

In every heart there is a room
 / a sanctuary safe and strong
 /
to heal the wounds from lovers past / 
until a new one comes along

I spoke to you in cautious tones
 / you answered me with no pretense
 /
and still I feel I said too much
 / my silence is my self defense

And every time I’ve held a rose / 
it seems I only felt the thorns
 /
and so it goes, and so it goes / 
and so will you soon I suppose

But if my silence made you leave /
 then that would be my worst mistake
 /
so I will share this room with you
 / and you can have this heart to break

And this is why my eyes are closed 
/ it’s just as well for all I’ve seen
 /
and so it goes, and so it goes, / 
and you’re the only one who knows

So I will choose to be with you
 / that’s if the choice were mine to make /
but you can make decisions too
 / and you can have this heart to break

And so it goes, and so it goes, / 
and you’re the only one who knows.