Jahreszeiten: Lente

Bij de opvoering van Die Jahreszeiten van Haydn in de Adrianuskerk op 22 november 2019 mocht ik de lente poëtisch inleiden. Dat deed ik met het volgende gedicht:

 

Het jaar begint in maart
Ik voel me niente, kom, vooruit, met de geit,
de momenten waarop ik liever mijn ogen sluit, zijn in de meerderheid,
ik ren te weinig, kerstkilo’s puilen m’n broeken uit, nog steeds
Ik voel me geen duit waard, sleets, ik voel me negatieve rente
en ik voel dat vitamine D-tekort tot in mijn linkerkuit

Naar buiten gaan is voor patiënten net als ik de enige remedie
om die donkere dagen uit te bannen tot in Drenthe,
het oor te luister leggen: hoor het oude lied,
maar met hernieuwd geluid,
gelijk docenten dezelfde lessen elk jaar fruitig, fris,
als voor de eerste keer verhalen

Ontdek het groen dat uit het kale grijs en bruin ontspruit
knopjes en sprietjes die nieuwsgierig hun kopjes opsteken,
als demente mensen teruggeworpen
in hun ontluikende jeugd, door de macht der gewoonte
de kracht der herhaling

Snuif op, want in je snuit opeens,
overweldigend als overdadig geparfumeerde dames
het bouquet dat zegt: het gebeurt nu!
weg met al die recente somberheid!
neem een voorbeeld aan de bijen die, bijna biseksueel
stempel en meeldraad, stamper en bloemkelk bevrijen

Voel: De zonnestralen prenten allerhande plannen in mijn huid,
verhitten en veranderen mijn verkleumde gedachten
Middenin een wandeling krijg je de zin waarop je zat te wachten

Je proeft: Dit is de tijd van ’t jaar die nog niet ‘muy caliente’ is;
kant en klaar, om je tanden in te zetten, beetgaar, dus ‘al dente’ is.

Ik weet: ik vind mij, ik vind jou, ik vind alles, iedereen
uiteindelijk veel leuker als het lente is

maar ik besluit met een simpele bekentenis:
ook het voorjaar kan pas uitbarsten
als het daarvoor nog uitsluitend ‘niente’ is.

Derde Westlandse Boekengala

Woensdagavond 27 maart was het derde Westlandse Boekengala in Westlandtheater de Naald. Te gast waren drie landelijk bekende schrijfsters: Esther Verhoef, Marieke Lucas Rijneveld en Annejet van der Zijl die werden geinterviewd door Jasper Henderson. Joia verzorgde de muziek. Vier dichters uit de streek mochten de avond wat opluisteren met poëzie rondom het thema ‘de moeder de vrouw’.

Ik was één van die dichters. Wat ik heb voorgedragen staat hieronder:

Godinnen
Vanavond mochten vier heren
poëtisch de revue passeren
als je je rijmelarij maar wijden wou
aan DE MOEDER en DE VROUW.

Gelukkig daalde de uil van Minerva op mij neer
want die vrouw schijnt veel meer
dan de Romeinse Godin van de wijsheid te zijn.
Ze bleef dan wel kinderloos,
maar is ook de moeder der poëtische creatie;
haar gevleugelde symbool bracht mij wat inspiratie.

Die oehoe stuurde me gedecideerd op visite
bij een bekende Griekse mythe:
Onwetend van zijn afkomst
werd prins Oedipus geadopteerd
door een Korinthisch koningspaar
en hij won na een aantal jaar
(en ’t per ongeluk vermoorden van zijn échte vaâr)
de hand van koningin Jocaste.
Het verraste hen beide
dat zij niet alleen de vrouw was
die hem met vier kinderen verblijdde,
maar ook hém gebaard had.
Wat ooit uit haar – lang vruchtbare – poes was ontsproten,
stak nu steeds zijn staaf tot aan zijn kloten

in diezelfde poes, van zijn moeder en zijn vrouw.
Hun beider einde zag er vrij gruwelijk uit.
En al vond Freud dit alles niet complex,
het is niet waar ik mijn twee minuutjes mee besluit.

Ik wil een andere moeder en vrouw bezingen,
ooit een bemoste bibliothecaresse in Vlissingen,
een vrouw die, in haar moedertaal, nog volop voorgelezen wordt,
haar vlotte verhalen verslonden van haver tot gort,
vol moederlijk advies, vol vrouwelijke observatie, vol pit,
die sarcastisch en ondeugend opschrijft hoe het zit.
Ik heb het uiteraard over Annie M.G. Schmidt.

Verf het hemelsblauw op elke hagelwitte muur:
Annie is de vrouw, de moeder, de godin
van de moderne, moederlandse literatuur.
Zij is en blijft mijn uil, misschien ook die van Annejet,
want zeg nou zelf: je bent toch ‘je van het’
als je een gedicht over Oedipus en psychiaters eindigt met:
“We staan met Freud op en we gaan met Freud naar bed”

Cupido

Vanavond ben ik onder andere Cupido en wordt er ook nog eens een tekst van mij op muziek van Verdi gezongen. Kijk hier voor de laatste kaarten.

Lage Landen Schrijfweek

Beste medeschrijvers,

De verwachting van dit bijzondere uitje?
Alinea’s inspiratie, schrijvers in hetzelfde schuitje,
tijd om te werken aan mijn verhalen,
om samen met mijn personages nachten door te halen.
Schrijvers die workshops
met meesterlijk inzicht doorspekken,
Plus gesprekken over structuur en spanning
met andere fantastisch gestoorde gekken.
En misschien vooral:
met elkaar in een schrijfschooltje verkeren
ook eens een ander eindeloos redigeren
en daar dan nog het meest van leren

Ik verwachtte niet
dat ik feedback zou krijgen
op dat veel te korte verhaal
en welke tekst ik ook maar wilde
of dat ik hier nu zo zou staan voor jullie allemaal.

Meer nog dan wat al die makers op de flipover stiftten
zal de eerlijkheid en openheid en kwetsbaarheid
van jullie allemaal en jullie geschriften
zich tot mijn graf in mijn geheugen griften

Elk van ons hier
is een boek
iets belangrijkers leerde
ik niet van dit bezoek

En dan de vraag waarmee deze man na deze week
zijn kostbare schrijftijd verdoet?
Verder schrijven, vol goede moed
aan dat verhaal dat ik nu al jaren hier meesleep
en zich gestaag verplaatst naar pixels en papier
Een meeslepende roman, ik voel het aan m’n water
en of het een succes wordt, dat lezen jullie later.